Vaak hoor je:
- Spreiding over sectoren
- Spreiding over geografische regio's
- Verdeling over aandelen, obligaties en cash (en wellicht edelmetalen, vastgoed en/of cryptocurrencies - maar laten we het daar nu niet over hebben)
Natuurlijk is het niet waarvoor je belegt: je gaat ervan uit dat de aandelenmarkt als geheel op termijn in waarde toeneemt. Dan zou het onverstandig zijn om in een shortpositie te stappen, nietwaar? En hypocriet ook, als je daarnaast long posities hebt. Het lijkt dan ook een zero-sum game: winnen je long posities, dan verlies je op je short posities en andersom. Maar is dat wel zo?
Allereerst - realiseer je dat shortposities riskant zijn. Verkoop zeker niet zelf een geleend aandeel als regulier particulier belegger. In zo'n geval zou je maximale winst 100% zijn (je koopt het geleende aandeel vrijwel gratis terug), maar je maximale verlies is oneindig groot (het geleende aandeel valt haast niet meer te verkrijgen voor de deadline waarop je het terug dient te geven). Gelukkig is er ook een minder risicovolle optie. Zo zijn er inverse Exchange Traded Funds (ETFs), eigenlijk dus short ETFs, die onderliggend in dit soort opties handelen. Je maximale verlies is nu 100%, in het geval dat de waarde van de inverse ETF naar 0 gaat. Natuurlijk roomt de uitgever van de ETF ook extra kosten voor deze service af, onder andere voor het afsluiten en "doorrollen" van kortlopende shortposities. Check vooraf wat de kosten zijn en of je deze acceptabel vindt. Want je wilt een situatie vermijden waarin zelfs in een dalende markt je inverse ETF een negatief rendement oplevert doordat de kosten nog hoger zijn dan de daling van de markt.
Oké, dus het risico is beperkt. Er zijn wel wat extra kosten. Maar hoe zit het met die zero-sum game? Waarom zou je tegelijkertijd short- en longposities in je portefeuille hebben?
De short- en longposities bewegen in principe weliswaar tegengesteld, maar je hebt zelf controle over het moment waarop je ze aan- en verkoopt. Dit kan je koppelen aan de scenario's die je voor jezelf hebt bepaald. Verwacht je dat er over een jaar een recessie aankomt, maar dat de beurs eerst nog wat opkrabbelt? Dan bouw je je shortpositie af en vergroot je deze weer op het moment dat de beurs voor je gevoel te ver gestegen is.
Daarnaast kan je onderscheid maken tussen sectoren. Denk je bijvoorbeeld dat de wereldeconomie als geheel gaat vertragen, maar dat de energietransitie blijft doorgaan? Dan kan je een inverse ETF kopen in olie, bepaalde grondstoffen of in een beursindex in het algemeen en tegelijkertijd long zijn in zon en wind of bijvoorbeeld batterijtechnologie. Tenzij je natuurlijk verwacht dat de energietransitie de olieprijs opstuwt of dat voor die batterijen een extra grote hoeveelheid nikkel nodig is, maar dat terzijde.
Met een shortpositie beperk je de impact van een dalende aandelenbeurs. Zoals voorheen obligaties dit hadden, kan het een dempend effect op je portefeuille geven. Natuurlijk dempt dat ook je winsten in voorspoedige economische tijden. Maar als je het gevoel hebt dat de beurs op dit moment te hoog staat, kan het lonen om een beperkte shortpositie in te nemen ter spreiding van je portefeuille.
Wat denken jullie? Ik ben benieuwd naar jullie mening!